Από το παράθυρο της σοφίτας φαίνεται κάτω ο δρόμος και μέρος της διπλανής αυλής.
Ο γείτονας που πηγαινοέρχεται(!), ένα ολόκληρο κοτέτσι (!), δέντρα που λικνίζονται με τον αέρα.
Με τόσο μπουσούλημα δεν θα μπορούσε να μην τα ανακαλύψει όλα αυτά.
(Πολύ λυπάμαι που δεν πρόλαβα φωτογραφικά και το “it moment” της ανακάλυψης)
Φυσικά λοιπόν, η βραδυνή ρουτίνα ύπνου περιλαμβάνει πια απαραιτήτως
και χρόνο για χάζεμα στο παραθυράκι.

From one of the attic windows one can see the road and part of the neighbors’ yard.
The neighbor himself doing his chores(!), his coop(!), and trees dancing with the wind.
Crawling as he started he discovered it all.
(I am very sorry not to have captured the “it” moment of discovery)
As expected, our bed time routine now includes plenty of time for gazing through the window.

Leave a Reply