Οι μέρες κυλούν σαν το νερό, όπως συμβαίνει πάντα την φθινοπωρινή περίοδο. Όσο και αν είμαι αφηρημένη στα μικρά/μεγάλα που με τρώνε, τα γεγονότα γύρω βρίσκουν  τρόπους να τρυπώνουν κάτω από την ματιά μου. Άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε ανατριχιαστικά δυσάρεστα. Επιλέγω να σας δείξω τις εικόνες από τα ευχάριστα. Δεν λέω τα χαρούμενα. Λεω εκείνα πάνω στα οποία πρέπει να κρατήσουμε σταθερό το βλέμμα για να μην χάσουμε το κέντρο μας. Θέλω πολύ να σταθούν σαν απάντηση στην ωμότητα που ζήσαμε τις  ...